Lilianna Stawarz - w 1988 r. ukończyła z wyróżnieniem studia w klasie klawesynu warszawskiej Akademii Muzycznej u prof. Władysława Kłosiewicza, a w 1990 r. uzyskała dyplom Conservatoire National de Region de Rueil-Malmaison w klasie Huguette Dreyfus. Jest laureatką pierwszego Ogólnopolskiego Konkursu Klawesynowego im. Wandy Landowskiej w Krakowie (II nagroda), Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, finalistką Międzynarodowego Konkursu Klawesynowego w Paryżu. Uczestniczyła w licznych kursach mistrzowskich poświęconych problemom wykonawczym muzyki baroku (Akademia Musicale w Sienie, kursy mistrzowskie w Innsbrucku, Villecrose, Krakowie). 

Od 1991 związana jest z Warszawską Operą Kameralną, gdzie oprócz współpracy jako muzyk klawesynista - kameralista, występuje oraz prowadzi od klawesynu i pozytywu dzieła instrumentalne, i wokalno-instrumentalne takie jak: J. S. Bach - Pasja wg św. Marka-, opery: H. Purcell - Dido and Aeneas, D. Scarlatti - Tetide in Sciro (CD), G. Händel - Rinaldo (jako asystent Wł. Kłosiewicza), Pieśni i Aryje - utwory XVIII wiecznych polskich kompozytorów, cykle koncertów – Marcin Mielczewski znany i nieznany, utwory -Antoniego Milwida i Marcina Żebrowskiego.

Nagrała także, jako kierownik artystyczny, sześć płyt kompaktowych z muzyką instrumentalną i wokalno-instrumentalną XVII wieku: Opera Omnia- M. Mielczewskiego oraz płytę z dziełami kompozytora polskiego baroku - Damiana Stachowicza. Brała także udział z Jean-Claude Malgoirem przy przygotowaniu i wykonywaniu oper: J. B. Lully- Alceste, A. Vivaldi- Catone in Utica, C. Monteverdi - Il Ritorno d`Ulisse In Patria, A. Campra - Tancrede.

Od 20 lat członkiem zespołu muzyki dawnej Il Tempo, z którym nagrała kilka CD, uczestniczyła w licznych koncertach i liczących się festiwalach muzyki dawnej, w kraju i za granicą (Brugia, Bruksela, Utrecht, Moskwa, Nowy York, Nowy Brunszwik, Rzym, Berlin). W dziedzinie kameralistyki współpracowała m.in. z Agatą Sapiechą, Simonem Standagem, Markiem Coudlem, Jamesem Oxleyem, Małgorzatą Wojciechowską (CD), Arturem Stefanowiczem (CD), Olgą Pasiecznik (CD), Martą Boberska, Dorotą Lachowicz, Janem Staniendą (CD) i in.

W 2005 roku ukazała się jej pierwsza solowa płyta z utworami C. Ph. E. Bacha wydana przez CD Accord, a w styczniu 2007 roku 2CD ze Suitami Klawesynowymi HWV 426-433 G. Fr. Händla wydana przez Fundację Pro Musica Camerata. Od 1993 r. jest wykładowcą letnich kursów Międzynarodowej Letniej Akademii Muzyki Dawnej w Wilanowie, gdzie oprócz zajęć ze studentami uczestniczy w licznych koncertach. Jest adiunktem w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina na wydziale w Białymstoku, gdzie od 2003 prowadzi klasę klawesynu. W listopadzie 2008 uzyskała tytuł doktora habilitowanego.

Jonathan Brett jest zaliczany do grona najwybitniejszych brytyjskich dyrygentów młodego pokolenia. Naukę muzyki rozpoczął w Royal College of Music w Londynie w klasach puzonu, altówki i fortepianu.Następnie uczęszczał do Guildhall School of Music and Drama oraz studiował muzykę na Uniwersytecie w Surrey, gdzie zaczął poważnie interesować się dyrygenturą.Po uzyskaniu dyplomu z wyróżnieniem, otrzymał stypendium na studia w zakresie dyrygentury u Diego Massona oraz teorii muzyki na Uniwersytecie w Londynie. Dyrygenturę chóralną doskonalił pod kierunkiem Johna Poole’a podczas stypendium w Royal Northern College of Music w Manchesterze. Pracując z orkiestrami i zespołami studenckimi zdobył wiele nagród i wyróżnień, które dały mu możliwość uczestniczenia w kursach i klasach mistrzowskich prowadzonych m.in. przez Ilyę Musina i Yuriya Simonova. Był to okres bardzo intensywnych i owocnych studiów dyrygenckich młodego artysty.

Po pierwszych próbach profesjonalnej działalności na stanowisku dyrektora artystycznego Surrey Chamber Orchestra, Jonathan Brett od 1990 jest dyrektorem artystycznym i głównym dyrygentem orkiestry Engish Classical Players. Zespół powstał jako orkiestra kameralna, lecz przez ostatnie 10 lat występuje w różnych składach, do wielkiej orkiestry symfonicznej włącznie, w zależności od repertuaru, wykonując utwory od baroku po muzykę współczesną. Od czasu inauguracyjnego koncertu w Banqueting House w Whitehall, przyjętego z wielkim uznaniem krytyki i publiczności, sława orkiestry ciągle rośnie. Obecnie zespół jest znany i ceniony w Wielkiej Brytanii, zarówno dzięki koncertom, jak i nagraniom płytowym.Odbywa również, wraz ze swym dyrygentem- szefem tournee zagraniczne.

Jonathan Brett poza pracą z English Classical Players wiele koncertuje z wiodącymi zespołami brytyjskimi, jak Royal Philharmonic Orchestra, the Royal Liverpool Philharmonic Orchestra, Bournemouth Symphony  Orchestra, Northern Sinfonia of England, the Royal Choral Society and the BBC Singers, współpracuje także jako gościnny dyrygent z orkiestrami zagranicznymi. W ostatnich sezonach koncertował w AUSTRII, Belgii, na Cyprze, we Francji, na Węgrzech, we Włoszech, w Polsce, Rumunii, Rosji i Hiszpanii. Jest pierwszym brytyjskim dyrygentem, zaproszonym do współpracy z Moskiewską Orkiestrą Filharmoniczną, z którą zadebiutował z wielkim sukcesem w grudniu 2002 w Sali Czajkowskiego w Moskwie, prowadząc IX Symfonię Ludwiga van Beethovena. Od tego czasu, jako gościnny dyrygent, regularnie koncertuje z tym zespołem zarówno w Moskwie – w Sali Czajkowskiego i w Wielkiej Sali Konserwatorium – jak i podczas tournee zagranicznych. W 2005 Jonathan Brett został członkiem Royal Society for the Arts.